Ausonius and the Rose

 

 


• Up • Vexilla regis • Ausonius and his Rose • Alain de Lille • Dulcis Jesu memoria • Mundi renovatio • Lux jucunda • Ambrosius • Veni Redemptor • Prudentius • Adam St. Victor •
• De rosis nascentibus •

 

English

Spring 2015:

Doing some research around Alain de Lille's Omnis mundi creatura . I read that this poem was inspired by a poem generally attributed to Ausonius (in earlier days even to Virgil himself!), about a walk in a beautiful Rose Garden eliciting from him a meditation on the beauty and frailty of the Rose ('vanity' motif, vana rosa).*

 

I wondered: who is this Ausonius ? and what about that poem?

Voilà, that's how these pages were born.

 

Below a short biography (patly Enc. Brit.) and this link leads to the poem, together with some translations and remarks.

* Ausonius is also not original. The vanity/frailty motive is already present with Sextus Aurelius PROPERTIUS (52 AC-15 AC)."Vidi ego odorati victura rosaria Paesti sub matutino cocta jacere Noto." = "I have seen with my own eyes the newly opened roses of fragrant Paestum, dried up by the South wind at the end of the morning." [Elegiae, book IV, eleg. V., Lena Acanthis, lines 59-60]. The roses of Paestum already were literary symbols of the transitory nature of beauty long before Ausonius...

 

Nederlands

Lente 2015:

Alom lees ik dat Omnis mundi creatura (een gedicht van Alain de Lille ) zou zijn gebaseerd op een gedicht, toegeschreven aan Ausonius (vroeger ook wel eens aan Vergilius), waarin de 'vana rosa' thematiek  (over de schoonheid èn vergankelijkhbeid van de roos) prachtig zou zijn uitgewerkt.

Dat staat daar dan.

 

Maar wie was die Ausonius eigenlijk ? En wat is dat dan voor gedicht ?

Voilà de aanleiding voor een reeks nieuwe pagina`s.

 

Hieronder een korte biografie en via deze link vindt u het gedicht (met diverse vertalingen). Echt fraai, mag ik wel zeggen.

 

Decimus Magnus Ausonius (c. 310 - c. 395) was a Latin poet and rhetorician. He got his educations in his native town Burdigala (Bordeaux) and Tolosa (Toulouse - for an Ode to this city, click here). He taught in the famous schools of Bordeaux as a grammarian and a rhetorician. His fame spread en the Emperor Valentinian I called him to Treves (Trier) to tutor Gratian, who, on his accession, elevated Ausonius to the prefecture of Africa, Italy, and Gaul and to the consulship in 379. After Gratian’s murder, in 383, Ausonius returned to his estates on the Garonne River to cultivate literature and pursue his many friendships with eminent persons through a lively exchange of letters, often poetic epistles. Although a Christian he wrote in the pagan tradition. Partly because of the volume of his preserved work, he became one of the examples of Christian Latin literature. His last years were saddened by the action of his favourite and most outstanding pupil, Paulinus of Nola (later bishop and saint), in deserting literature for a life of Christian retirement. Ausonius’ pleading, pained letters to Paulinus continued until his death.

Decimus Magnus Ausonius (ca.310- ca.393) leeft in de eeuw dat het Romeinse Rijk christelijk werd. Hij was de zoon van een geneesheer uit Burdigala (Bordeaux), kreeg daar z'n opleiding en vervolgde die in Tolosa (Toulouse - Ausonius schreef een lofdicht op Toulouse, de stad aan de Garonne met de rode bakstenen bebouwing: hoe veel en hoe weinig is er veranderd sinds de vierde eeuw). Na een mooie carrière te Bordeaux als leraar (grammatica en rhetorica), werd hij door keizer Valentinianus I naar het hof in Treves (Trier) gehaald om zijn zoon Gratianus te onderwijzen. Toen deze keizer werd, promoveerde hij Ausonius tot prefect van Gallië (en delen van Africa en Italie) en in 379 zelfs tot consul. Na de moord op Gratianus (383) trok hij zich terug naar zijn landgoed(eren) nabij Bordeaux en legde zich toe op het schrijven en bundelen van gedichten. Ook onderhield hij een (soms poetische) briefwisseling met eminente vrienden.

Ausonius was christen, maar noch uit zijn leven, noch uit zijn werk lijkt dat tot een breuk te hebben geleid met het verleden. Hij leefde en dacht nog geheel in de traditie van het "heidense" (niet pejoratief, maar descriptief bedoelde term) Romeinse oudheid. Hij kent z'n klassiekers, en als literator leeft hij van (en speelt hij met) hun teksten.

Het feit dat hij zijn geliefde leerling, Paulinus van Nola (de latere bisschop en heilige) probeert tegen te houden als die zijn religieuze roeping wil volgen, is veelzeggend. De correspondentie tussen beide is een eye-opener als je iets wil begrijpen van de nabloei van de klassieke oudheid. Paulinus' biografie heeft trouwens wel iets van die van Augustinus. Zijn vraag in 403 aan Alypius naar hoe 'Augustinus' bekering eigenlijk in z'n werk ging, lag misschien wel aan de basis van diens 'Confessiones'.

 

Ch Ausone - St. Emilion

Château Ausone (Gironde), Saint-Émilion

Dick Wursten

 

• Vexilla regis • Ausonius and his Rose • Alain de Lille • Dulcis Jesu memoria • Mundi renovatio • Lux jucunda • Ambrosius • Veni Redemptor • Prudentius • Adam St. Victor •