Onbezorgd… = niet door zorgen bedrukt. De zorgen zijn er wel, je hebt ze, maakt ze, maar ze ‘hebben’ jou niet. Je wordt er niet door verlamd, angstig… maar kunt doorgaan, rustig afwachtend wat er komen zal, gebeuren, geschieden zal. Kome wat komt…

Zorgeloos… je verwaarloost (veronachtzaamt) de ‘zorg’ die nodig is. Je bekommert je niet om de dingen die essentieel zijn. t.o.v. ‘het zijn’ (mensen, dingen, mijzelf)

TEGENOVERGESTELDE = zorgvuldig…

HYGINUS – fabel/mythe

Toen 'Zorg' (Cura, Sorge) eens een rivier overstak kwam ze in een gebied met leemhoudende aarde terecht. Ze zette zich neer, en in gedachten verzonken nam ze een stuk klei in haar handen van en begon het te kneden, te vormen.

En terwijl zij er nog nadacht over wat ze nu eigenlijk gemaakt had kwam Jupiter voorbij.

‘Wat heb je daar gemaakt’ vroeg hij. ‘Ik weet het niet,’ antwoordde Cura, maar het is nog niet af. ‘Wil jij dit stuk leem, dat ik gekneed heb leven geven.

Dat verzoek wilde Jupiter graag inwilligen. Toen zij echter het gevormde stuk haar naam wilde geven, verbood Jupiter dat en eiste dat het zijn naam zou krijgen. Terwijl Cura en Jupiter twistten over de naam verhief zich ook de Aarde (Tellus) en verlangde dat het gevormde stuk haar naam zou

krijgen, omdat het immers gevormd was uit een stuk van haar lijf. De strijdende partijen namen Saturnus als rechter. En Saturnus deed de volgende, zo te zien rechtvaardige uitspraak: "Jij, Jupiter, omdat jij dit wezen de geest hebt gegeven, zult na zijn dood de geest ontvangen, en jij, Aarde, omdat jij het lichaam hebt gegeven, zult (na zijn dood) het lichaam ontvangen. Omdat echter de Cura dit wezen aanvankelijk gevormd heeft, daarom mag Cura het zolang het leeft bezitten. Omdat er echter onenigheid bestaat over de naam, laat het daarom 'homo' heten, omdat het uit humus (aarde) is gemaakt.

J.G. Herder: Das Kind der Sorge

Ooit, bij een zacht murmelende stroom, 
Zat Zorg terneer, en peinsde, 
En in gedachten verzonken
Vormden haar vingers uit klei een beeld, 

"Wat maak je daar, o godin?" 
Sprak Jupiter, die naderbij kwam. 
"Een beeld, gevormd uit klei,
Maar beziel het, ik smeek het u.”

’t is goed, zei Jupiter, en blies er leven in
— het leeft! En nu behoort dit schepsel mij !" 
Waartegen Zorg haar stem verhief en zei:
"Nee, laat het, Heer, laat het aan mij..

Mijn vingers hebben dit beeld gevormd!" 
"Mijn adem alleen gaf het leven," Zei Jupiter
En terwijl ze twistten, 
Trad plots Tellus (Terra) naar voren

"Het is van mij," zij heeft het, 
Uit mijn schoot getrokken, die klei." 
"Welaan," zei Jupiter, "Wacht
Daar komt Saturnus aan… laat hem beslissen."

Saturnus sprak: "Het hoort u allen toe
Zo heeft het hoge lot beschikt:
Jij, die het leven gaf,
Neem het maar terug, als het sterft.

En jij Aarde, neem dan zijn lijf
Meer komt u niet toe
En aan u, zijn moeder, Zorg,
Behoort het zolang het leeft.

Zolang het ademt, zult gij
het niet verlaten, het is uw kind.
Het zal, geheel aan u gelijk
Elke dag vol moeite leven
Tot het graf hem van u bevrijdt.

De uitspraak werd vervuld
Mens heet dit schepsel
Zijn leven komt toe aan de Zorg,
Zijn stof aan de Aarde—zijn ziel aan God.

BIJBEL:

Werpt al uw zorg/bekommernis op de Heer, want Hij zorgt voor u (1 Petrus 5,7)
… μέριμναν (solicitudinem) … μέλει (cura)

Schriftlezing: Mattheüs 6:25-34 Weest niet bezorgd

Waarom? antwoord: Bezorgd zijn helpt toch niet: ‘Nog nooit heeft iemand door bezorgd te zijn één el aan z’n leven(sduur) toegevoegd?’. Klinkt tamelijk ontnuchterend. Maar wat dan wel?

Focus veranderen.

In plaats daarvan zouden we beter op God vertrouwen en alle energie richten op Gods koninkrijk èn de daarbijhorende gerechtigheid.

Die houding, die blikrichting – focus – verlost je van de negatieve aspecten van de zorg, de bezorgdheid. Ontspant. Het geloof in God en het vertrouwen dat “Zijn rijk” zich zal doorzetten doet de ‘zorg’ verdwijnen.

Tenminste, dat zou het moeten doen…

Het feit dat Jezus het zijn discipelen moet inprenten, moet aanbevelen, ja bijna bevelen, spreekt natuurlijk ook wel boekdelen. Zo simpel is dat ook niet, die zorg achter je laten. Ook niet voor de ‘Jesus people’, gelovigen. Ook zij maken zich natuurlijk wel zorgen …eten, drinken, voedsel, kleding, de dag van morgen, …in ons tekstgedeelte. De gewone dingen van het leven dus, de basisbehoeften. Je bestaan, je voortbestaan. Toch krijgen zij hier in het evangelie (maar de beide grote apostelen Paulus en Petrus, herhalen het in hun brieven (Filippenzen 4,6; 1Petr 5,7): Die laatste zelfs heel kernachtig:

‘Werp al uw zorg weg, van u af, op Hem (God), want hij ‘zorgt’ voor u: (u ligt hem na aan het hart (NBV) - You matter to him).

Je ziet het voor je: de zorg/ bezorgheid als last.. die op je schouders drukt. Je wentelt die af, en werpt die van je af naar God toe. Mooi beeld. Maak je geen zorgen: Je bestaan, jouw wezen, jouw ziel, is in al z’n kwetsbaarheid en vergankelijkheid bij God in goede handen.

Bla bla bla...

De andere kant alstublieft ook eens!

Die energievretende negatieve zorg is inderdaad een mutatie van wat ooit begon als een positieve menselijke eigenschap: de roeping om ‘zorg te dragen’ voor het geschapene.

Naast de zorg als wat krampachtige zelfhandhaving ten overstaan van de dood, blijft die andere zorg geboden: De zorg als zorgzaamheid, het zorgen-vóór. Ook van deze zorg spreekt het Nieuwe Testament: Alleen wisselt hier het woord zorg geregeld af met andere woorden, zoals het woord ‘ter harte gaan’. We komen het tegen in de twee meest bekende gelijkenissen van Jezus…

Die ‘zorg’ is levenreddend en onmisbaar. Ook in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan komt het woord voor, zelfs meer dan één keer. Eerst immers verzorgt hij de wonden van de man, die daar uitgeklopt en neergeslagen aan de kant van de weg ligt… En de zorgvuldigheid waarmee de Samaritaan dan de man op zijn ezel helpt, naar de herberg brengt wordt pas beëindigd als hij hem bij de herbergier achterlaat, hem geldt geeft en dan bij zijn vertrek de herbergier op het hart drukt: draag ‘zorg’ voor hem en … zelfs daar houdt het nog niet op: Mocht het u nog iets meer kosten, dan zal ik u dat ook nog vergoeden als ik terugkeer..

Indien God de allereerst en allergrootse Zorgzame is en indien genade betekent, dat wij Hem ter harte gaan… dan worden wij geroepen ook zelf zorgzame mensen te zijn, die zorgvuldig handelen met elkaar, zorg dragen voor elkaar en … heel de schepping.

Zorg als afglans van zijn Zorgzaamheid.

Zo neem ik een dubbele boodschap mee:

Als zorg verkrampt in haar bezwering van de dood… dan mogen we die op God afwentelen, op Hem werpen, Hem toevertrouwen. Je mag zelfs vertalen: Hem die toeschuiven. ‘Werpt al uw zorg op den Heer, want Hij zorgt voor u, U gaat hem oneindig ter harte….’ En dan het andere: Bevrijd van die kramp mag de zorg weer terugkeren naar wat zij oorspronkelijk was: zorgzaamheid in het bouwen van en bewaren van Gods Schepping (Genesis 2). Bevrijd van zorgen … vrij om te zorgen voor.

Zo kunnen we verder… Amen.