Basisinformatie over de islam
De islam bestaat volgens de meeste moslimgeleerden (je moet ergens je kennis vandaan halen) uit een combinatie van een set geloofsopvattingen (al iman) en een aantal gedragsregels (al amel). Beide sets zijn ‘fundamenteel’, d.w.z. ze staan niet ter discussie (says who? kan ik als protestant toch niet nalaten te vragen). De kortste samenvatting van beide sets zijn de vijf zuilen van de islam en de zes zuilen van het geloof.
De vijf zuilen van de islam is een verzamelterm die gebruikt wordt voor vijf fundamentele religieuze verplichtingen die gelden voor elke moslim. Die onderhoudt voorzover mogelijk deze verplichtingen omdat ze essentieel worden geacht (says who?) om welgevallig te zijn voor God/Allah.
Een moslim die naam waardig – zo gaat dus de redenering – weet zich tot het volgende verplicht:
Aqidah (Arabisch: leer) is de islamitische term en interpretatie voor hetgeen (met name soennitische) moslims geloven. Dit wordt samengebracht onder de term arkan al-iman: de zuilen van geloof. Voor soennitische moslims dienen deze opvattingen onomstotelijk vast te staan. Nogmaals: ‘geloof’ is dus niet de juiste vertaling van ‘iman’; het gaat om onbetwijfelbare standen van zaken (feitelijkheidsclaims), die niet in twijfel getrokken kunnen worden, zonder ge-excommuniceerd, c.q. verketterd te worden. De zes zuilen van geloof zijn de volgende ‘standen van zaken’:
Een moslim die naam waardig neemt volgende ‘standen van zaken’ aan als waar:
Wie een beetje z’n wereld kent, weet dat er nochtans veel verschillende stromingen zijn binnen de islam, waarvan sommige de andere het licht in de ogen niet gunnen. Hoe kan dat, als de basis zo eenduidig en duidelijk is? Islamitische leiders zeggen dat dat ligt aan interpretaties die gebaseerd zijn op onwetendheid, gebrek aan kennis over de Arabische taal, culturele invloeden etc. Dit veronderstelt dat bij een nader onderzoek van goedwillende en volledig geïnformeerde mensen al die verschillen zouden moeten verdwijnen als sneeuw voor de zon. (Dit lijkt me een ietwat naïeve gedachte)
Zeker: De overgrote meerderheid van concreet levende moslims aanvaardt de bovengenoemde definitie, zonder zich daar vragen bij te stellen. En zelfs als ze zich – in de praktijk van het leven – niet als vrome moslims gedragen, blijven ze de waarheidsclaims ‘geloven’ en het goed recht van de de ‘verplichtingen’ verdedigen.
Dit is een heel andere vorm van religieus engagement dan bij christenen.
Daar wordt namelijk constant genegocieerd over wat men wel of niet moet/mag geloven. Daar is de definitie van ‘christen’ ook behoorlijk vloeiend, en is het begrip interpretatie een positief gegeven, bij velen zelfs een essentieel onderdeel van de definitie van de eigen religie.
Doe maar eens de volgende gedachtenoefening waarbij ik het christendom ‘formatteer’ zoals de islam hierboven. Stel dat dit de zuilen van het christendom zouden zijn:
Dan zou u dat dat allemaal moeten aannemen als feitelijke waarheden om u christen te mogen noemen. Anders gezegd: dan maken reactionaire rooms-katholieken voortaan de dienst uit in de kerk, want alleen zij zouden nog het recht hebben zich ‘christen’ te noemen (Protestanten vallen sowieso uit de boot, punt 7+8) . Voor de identitaire katholieken zijn dit feitelijke waarheden. Dus zij worden ‘erkend’ als echte christenen. Zij gaan dan vervolgens lopen met de overheidsgelden, kunnen de leerplannen godsdienst volledig herzien (einde dialoogschool etc..).
Terzijde: dit lijstje komt van een dood-normale katholieke website. Veruit de meeste katholieken kennen dit lijstje – van vroeger – , maar denken er het hunne van. Dat is de vrijheid van geloof die ‘binnen de kerk’ wordt gepraktiseerd en in het katholiek onderwijs wordt aangemoedigd, zonder dat men de formuleringen verandert. Voelt u het verschil? En het probleem als een buitenstaander dezelfde tekst gaat lezen?