Wie is de mens?

   

Home
Up
Wie is God?
Wie is de mens?
Ouders kinderen
De Bijbel
Hemel en hel
Geloof en wetenschap
De Toekomst

 

WIE IS DE MENS?

 

De eeuwen door hebben mensen over zichzelf nagedacht. Wie zijn we? Waar komen we vandaan? Wat is onze bestemming? Hoe zouden we eigenlijk moeten leven?

Nog steeds zeer belangrijke vragen voor alle mensen, jong en oud, die hun leven een beetje richting willen geven, die zich niet willen laten leven, maar er zelf iets van willen maken. Wie is de mens? Hoe zou hij eigenlijk moeten zijn?

Er zijn honderden antwoorden op deze vragen gegeven en er komen nog steeds nieuwe bij. Priesters, schilders, dichters, toneelschrijvers, beeldhouwers, filosofen en volksleiders hebben het hunne er van gezegd en zeggen het hunne er van.

En de christen? Hij heeft het antwoord op de vraag naar de mens ook niet (meer) kant en klaar op papier. Maar hij heeft wel een spoor, een richtingsbesef; en dat is de Bijbel. Net zoals de figuur van Jezus Christus laat zien wie God is, zo laat hij ook zien wie wij mensen zijn, of zouden moeten zijn. Wie dé Mens uiteindelijk echt is, wordt zichtbaar in Christus.

 

Maar laten we eerst eens zien wat de mens over zichzelf heeft gezegd, hoe hij zichzelf ziet.

 

OPDRACHT 1

Lees nogmaals: Gen. 1:26,27 en Ps. 8:6 (Mannen en vrouwen lijken op God; God heeft de mens ‘bijna goddelijk’ gemaakt).

 

Kijk nu eens naar beide afbeeldingen van een vrouw die Pablo Picasso heeft gemaakt. De bovenste is een ets uit 1905. De onderste is een tekening, gemaakt terwijl hij sterk onder de indruk was van de gruwelen van de Spaanse burgeroorlog in 1937. (zie bijlage voor kleurendruk en uitgebreidere toelichting)

 

Wat heeft de schilder in 1905 over de mens te zeggen en wat in 1937?

[Wat zie je, wat zegt het jou, wat zou de maker bedoeld hebben?]

 

1904: ‘hoofd van een vrouw’ (boekillustratie 1915)

1937: ‘Wenende vrouw’ (Tate Gallery, copyright for educational purposes)

 

OPDRACHT 2

Leestekst:

“Ken ik U niet?” vroeg de oude man op het perron van het dorpsstation.

Ik had hem niet durven aanspreken, omdat ik niet zéker wist of hij het wel was, maar nu wist ik het weer.

Ik noemde mijn naam en hij lachte. “Natuurlijk, je zat zo'n dertig jaar geleden bij onze Nick in de klas en later ben je naar de stad gegaan.”

Ik knikte. “Hoe gaat het met Nick?”

“Prima,” zei de oude man stralend. “Hij heeft het best. Hij rijdt in een grote auto, hij heeft een eigen huis, met alles erop en eraan, alleen het beste van het beste; Ja, het gaat best met hem.”

“En ...” vroeg ik aarzelend, “ doet hij nog wat aan de kunst en zo?” Want ik wist dat Nick in zijn jonge jaren veel met muziek bezig was geweest, in zelfs in een bandje had gespeeld.

“Nee,” zei de vader, “geen tijd meer, zie je,”

Ik zag het.

 

Probeer nu eens na te gaan wat de reclame ons als antwoord geeft op de vraag naar de mens.

1.      Wat moeten we volgens de reclame allemaal om het ‘best’ te hebben? (Geef opdracht om dit via enkele Tijdschriften, brochures, TV-reclames of het Internet uit te zoeken en te verwerken in een verslag.)

2.      Welk mensbeeld dringen de populaire TV-series op de televisie ons op? Hoe zien de ‘helden’ van het beeldscherm er uit; wat beweegt hen?


 

OPDRACHT 3

Vergelijk het beeld van Keizer Augustus met het beeld dat Zadkine maakte voor de stad Rotterdam (als herinnering aan het verwoestende bombardement op de stad in 1940).

[Wat zie je, wat zegt het jou, wat zou de maker bedoeld hebben?]

 

File:Statue-Augustus white background.jpg

De Augustus van Prima Porta

Dit standbeeld uit de eerste eeuw werd op 20 april 1863 gevonden in de villa van Augustus' vrouw Livia. Tegenwoordig staat het beeld in de Vaticaanse Musea. Het marmeren beeld is ruim 2 meter hoog en toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst. Cupido is een zoon van Venus, waarvan Augustus beweerde af te stammen.

 

De verwoeste stad (Ossip Zadkine, 1953)

Het beeld is van brons en stelt een man voor zonder hart, symbool voor het hart van Rotterdam dat verloren ging bij het bombardement op de stad in 1940. Zelf zei de kunstenaar over deze sculptuur: “... De menselijke pijn bewaren, die veroorzaakt werd aan een stad, die alleen maar het verlangen had te leven en zich uit te breiden als een woud, bij de goddelijke genade. Een angstkreet voor de onmenselijke wreedheid (...) En ook een les voor de toekomst, voor de dageraden van diegenen die jonger zijn dan wij ...

 

Verdere vragen:

Welke gevaren bedreigen de mens van deze tijd? Waarom gaat het in het leven? Welke mensen – dood of levend – echt of bedacht – zou je als voorbeeld willen kiezen voor je eigen leven?

gebaseerd op: W. ter Horst, Het Woord en de Kerk 4

 

 

 

This site was last updated
 May, 2022